Alle blogs

Niet zwemmen!

Blogs — 25 maart 2020
Door Miljuschka Witzenhausen

Sharing is caring!

Naar de ontbijtzaal

Mijn eerste nacht in China sliep ik als een blok. Na vijf uur slaap, ging mijn wekker. Yeahhhh! Tijd voor ontbijt! Sinds de lunch die gisteren in het vliegtuig werd geserveerd had ik slechts één klein, droog cakeje gegeten. Mijn motor was nodig aan brandstof toe. Snel naar de ontbijtzaal! Oh wat een feest. Ik laadde mijn bord vol en zocht een plekje om te gaan eten.

Aan de tafel naast mij zat een gezin. Man, vrouw en een kind. Gezellig samen luid smakkend en boerend. Mijn ogen werden er onvermijdelijk naar toe getrokken. En toen zag ik het! Wat hij deed! Dat kleine jongetje! De moeder pakte een bakje uit zijn hand, trok het naar zich toe en deed het ook! Ze deden het allebei!! Allebei spogen ze in het bakje dat op tafel stond. Ik had het de mannen tijdens mijn overstap al op de vloer van het vliegveld zien doen en dacht dat het misschien een mannending was. Maar vrouwen en kinderen deden het dus ook! Een diep gerochel in de keel, het kauwen van een fluim, en fffft!, zo in het bakkie!

Verbod op spugen

Het spugen was overal. Het was de gewoonste zaak van de wereld. Het schijnt dat toen China in 2008 de Olympische Spelen organiseerde er een verbod op kwam. Maar dat verbod had duidelijk weinig effect gehad. Iedereen deed het en overal. Overal? Ja overal. 

Het hotel beschikte over een prima zwembad dus leek het me een goed idee de spieren even los te gooien. Ik had mijn badpak aan en liep naar de rand van het zwembad om een indrukwekkende duik uit te voeren, toen ik een Chinese dame hoorde schreeuwen: No, no, no! No swim!’. In twijfel of deze opmerking voor mij bedoeld was, keek ik om naar waar het geluid vandaan kwam. Dat kwam in rap tempo roepend op me af; ‘No, no, no!’

No swim!

‘Okay!’, riep ik om haar gerust te stellen en blies mijn prachtige zweefduik af. ‘Why no swim?’, vroeg ik haar in vergelijkbaar steenkolenEngels. De dame kwam akelig dicht bij me staan en prikte met haar vinger in mijn haar. Dat vind ik niet fijn. Ken ik je niet, blijf dan a.u.b. op een armlengte afstand. Ik deed twee stappen naar achteren maar de Chinese dame kwam weer dicht tegen me aan staan onder een luid: ‘No, no, no!’

Een Chinese meneer in zwembroek, schoot mij te hulp en ging tussen mij en de vrouw in staan. ‘She means you need a swimming cap to cover your hair. In China it is very dirty if you swim without swimmingcap.’ 
’Oh, okay, thank you.’

Vieze haren

Wat een afgang! Wist ik veel dat je niet mocht zwemmen met losse haren. Ik wendde me tot de vrouw: ‘Madam, I am so sorry. I did not know.’ Mijn excuses werden geaccepteerd en ik bedankte de man voor zijn hulp. Het was een kleine moeite, zei hij, draaide zich om en liep weg. Drie meter verderop stond hij stil. Ik hoorde een rochel die wel vijf seconden duurde. Daarna het gesmak van het vormen van de fluim. Een dikke, vette fluim die met een sierlijke boog in het zwembad belandde. 

Ik begreep duidelijk nog niks van de cultuur waar ik in beland was. Spugen in het zwembad mag, haren in het water niet.

Ik had me toch wat beter voor moeten bereiden.

Deze column verscheen eerder in de Flair